Bergen en Rivieren

Ter gelegenheid van de voorstelling van de gedichtenbundel “Darwin en ik”  van Ina Stabergh in september 2009, hebben de deelnemers van de schildersgroep o.l.v. Annemie Op de Beeck ieder een schilderij gemaakt op een gedicht van Ina. Zodra ik onderstaand gedicht las, voelde ik onmiddellijk wat ik wou schilderen. Het resultaat is “Bergen en rivieren”.

Ze waren er altijd al de bergen

en rivieren aan hun voeten.

Getuige van elk wie hen passeerde

al wie hen beklom. De bergen

met en zonder gekende paden.

Het water uit hun voegen,

uit de sneeuw tot water in rivieren

voert gentiaan en kiezelstenen traag

en daarna tot in de kolken.

Ze waren er altijd al de bergen en rivieren.

De mensen kwamen achteraf

om zich te spiegelen.

Bergen en rivieren

Lees verder

Unique

Unique

Ina Stabergh schreef onderstaand gedicht bij dit schilderij


Zoals glimwormen vliegen de zaadjes van zwiepende

penselen in de richting van de druppel die zwelt

van aandacht en nabijheid,

van zoveel schoonheid

om ter snelst op weg

naar het open doek.

Hoe het water onderhuids de weg volgt

van afwachtend zoeken

tot osmose en even rust,

tot het strelen,

het delen in

de frambozentuin

begint.

Geen lijn of stip is aan de andere gelijk

zoals ook blaadjes en veertjes nooit gelijk

zich richten naar de durfkracht

van de wind en de gladheid, natheid

glans geven aan het vlies

dat de druppel omspant.

Alles is rust

in stilte.

Lees verder