Unique

Unique

Ina Stabergh schreef onderstaand gedicht bij dit schilderij


Zoals glimwormen vliegen de zaadjes van zwiepende

penselen in de richting van de druppel die zwelt

van aandacht en nabijheid,

van zoveel schoonheid

om ter snelst op weg

naar het open doek.

Hoe het water onderhuids de weg volgt

van afwachtend zoeken

tot osmose en even rust,

tot het strelen,

het delen in

de frambozentuin

begint.

Geen lijn of stip is aan de andere gelijk

zoals ook blaadjes en veertjes nooit gelijk

zich richten naar de durfkracht

van de wind en de gladheid, natheid

glans geven aan het vlies

dat de druppel omspant.

Alles is rust

in stilte.

Trackback van jouw site.